Waarom is een goede scriptiestructuur belangrijk?

Een scriptie is geen verzameling losse hoofdstukken. Ieder onderdeel heeft een eigen functie en bouwt voort op wat daarvoor is besproken.

In de inleiding leg je uit welk probleem je onderzoekt. In het theoretisch kader beschrijf je wat al over het onderwerp bekend is. Vervolgens verantwoord je hoe je het onderzoek hebt uitgevoerd en presenteer je wat dit heeft opgeleverd. Aan het einde breng je alles samen in je conclusie, discussie en eventuele aanbevelingen.

Wanneer deze onderdelen logisch op elkaar aansluiten, begrijpt de lezer niet alleen wat je hebt gedaan, maar ook waarom je bepaalde keuzes hebt gemaakt.

Een duidelijke structuur helpt je bovendien tijdens het schrijven. Je kunt informatie makkelijker op de juiste plek zetten en ziet sneller of een stap in je redenering ontbreekt.

Je scriptiestructuur is dus meer dan een inhoudsopgave. Het is de lijn die je probleemanalyse, onderzoeksvragen, theorie, methode, resultaten en conclusie met elkaar verbindt.

Begin altijd met de eisen van je opleiding

Er bestaat niet één opbouw die voor iedere scriptie verplicht is. De precieze structuur hangt af van je opleiding, niveau, vakgebied en type onderzoek.

Een praktijkgerichte hbo-scriptie met een advies of beroepsproduct kan bijvoorbeeld anders zijn opgebouwd dan een theoretische universitaire scriptie. Sommige opleidingen willen een apart hoofdstuk met aanbevelingen. Andere opleidingen verwerken deze in een adviesrapport of laten ze weg. Ook de volgorde van het theoretisch kader en de methodologie kan verschillen.

Controleer daarom voordat je begint altijd:

de afstudeerhandleiding;
het beoordelingsformulier of de rubric;
de verplichte hoofdstukken;
de maximale woordenaantallen;
de eisen aan bronvermelding;
de eisen aan bijlagen;
de voorwaarden voor een adviesrapport of beroepsproduct.

Gebruik de structuur uit dit artikel als algemene basis. De richtlijnen van jouw opleiding blijven altijd leidend.

Wat is de standaardstructuur van een scriptie?

De meeste scripties bestaan uit een aantal herkenbare onderdelen.

Aan het begin staan meestal de titelpagina, het voorwoord, de samenvatting en de inhoudsopgave. Daarna volgt de inhoudelijke kern van je onderzoek: de inleiding, het theoretisch kader, de methodologie en de resultaten.

Aan het einde geef je antwoord op je hoofdvraag, reflecteer je op het onderzoek en vertaal je de uitkomsten eventueel naar aanbevelingen. De literatuurlijst en bijlagen sluiten je scriptie af.

Een veelgebruikte volgorde is:

Titelpagina
Voorwoord
Samenvatting of abstract
Inhoudsopgave
Eventuele figuren-, tabellen-, begrippen- of afkortingenlijsten
Inleiding
Theoretisch kader
Methodologie
Resultaten
Conclusie
Discussie
Aanbevelingen
Eventueel een nawoord of reflectie
Literatuurlijst
Bijlagen

Niet ieder onderdeel is altijd verplicht. Kijk daarom niet alleen naar wat gebruikelijk is, maar vooral naar wat jouw opleiding van je verwacht.

1. Titelpagina

De titelpagina is de eerste pagina van je scriptie. Houd deze rustig en overzichtelijk. Het belangrijkste is dat alle verplichte informatie erop staat.

Meestal vermeld je:

de titel en eventuele ondertitel;
je naam;
je studentnummer;
je opleiding en onderwijsinstelling;
de naam van je begeleider;
de naam van je opdrachtgever, wanneer die er is;
de datum van inlevering.

Een goede titel vertelt in enkele woorden waar je onderzoek over gaat. Vermijd een titel die zo algemeen is dat de lezer nog geen idee heeft wat je hebt onderzocht.

2. Voorwoord

Het voorwoord is een persoonlijk onderdeel van je scriptie. Je kunt kort vertellen waarom je voor het onderwerp hebt gekozen, hoe je het scriptieproces hebt ervaren en wie je tijdens het onderzoek heeft geholpen.

Je mag in het voorwoord persoonlijker schrijven dan in de rest van je scriptie. Houd de tekst wel professioneel en beknopt. Een uitgebreid verslag van alle moeilijke en leuke momenten tijdens je afstuderen is meestal niet nodig.

Vaak verwerk je je dankwoord in het voorwoord. Je hoeft dus niet automatisch twee aparte onderdelen te schrijven.

3. Samenvatting of abstract

In de samenvatting geef je een korte weergave van je volledige onderzoek. Iemand die alleen deze tekst leest, moet in grote lijnen begrijpen waar je scriptie over gaat en wat het onderzoek heeft opgeleverd.

Beschrijf kort:

de aanleiding en het centrale probleem;
het doel van het onderzoek;
de hoofdvraag;
de gebruikte onderzoeksmethode;
de belangrijkste resultaten;
de conclusie;
eventueel de belangrijkste aanbeveling.

De samenvatting staat aan het begin van je scriptie, maar je schrijft deze meestal pas wanneer de rest van het onderzoek klaar is. Je kunt immers pas aan het einde bepalen welke resultaten en conclusies het belangrijkst zijn.

Een samenvatting is niet hetzelfde als een inleiding. In de inleiding werk je toe naar het onderzoek dat nog moet worden besproken. In de samenvatting kijk je terug op het volledige onderzoek.

4. Inhoudsopgave

De inhoudsopgave laat zien hoe je scriptie is opgebouwd. Hierin staan de hoofdstukken, paragrafen en bijbehorende paginanummers.

Gebruik de automatische kopstijlen van Word of een ander tekstverwerkingsprogramma. Daarmee kun je de inhoudsopgave later eenvoudig bijwerken wanneer hoofdstukken of paginanummers veranderen.

Een inhoudsopgave is niet alleen handig voor de lezer. Je kunt er ook zelf mee controleren of je opbouw logisch is. Zie je veel erg korte paragrafen, herhalende titels of een hoofdstuk met veel meer subparagrafen dan de rest? Dan kan het nodig zijn om je structuur nog eens te bekijken.

Zorg in ieder geval voor:

duidelijke hoofdstuk- en paragraaftitels;
consequente nummering;
een beperkt aantal niveaus;
paginanummers die aan het einde zijn bijgewerkt;
een vermelding van je bijlagen.

5. Eventuele figuren-, tabellen- en afkortingenlijsten

Gebruik je veel figuren of tabellen? Dan kan een aparte figuren- of tabellenlijst de lezer helpen om informatie snel terug te vinden.

Ook een lijst met afkortingen kan nuttig zijn wanneer je veel vakspecifieke afkortingen gebruikt. Neem zo’n lijst alleen op als deze echt iets toevoegt. Voor twee of drie afkortingen is meestal geen aparte pagina nodig.

Controleer ook hier wat je opleiding voorschrijft.

6. Inleiding

In de inleiding neem je de lezer mee van de algemene context naar jouw specifieke onderzoek. Je legt uit wat er aan de hand is, waarom onderzoek nodig is en wat je precies gaat onderzoeken.

Een goede inleiding begint breed en maak je vervolgens specifiek. Vanuit de aanleiding kun je logisch toewerken naar de probleemstelling, doelstelling en onderzoeksvragen.

In de inleiding komen meestal de volgende onderdelen terug:

de aanleiding;
de context van het onderzoek;
de probleemanalyse;
de probleemstelling;
de doelstelling;
de hoofdvraag;
de deelvragen;
de relevantie;
de afbakening;
eventueel een korte leeswijzer.

7. Theoretisch kader

In het theoretisch kader bespreek je de begrippen, theorieën, modellen en eerdere onderzoeken die relevant zijn voor jouw onderwerp.

Je gebruikt de literatuur om je onderwerp af te bakenen en om vast te stellen welke factoren, kenmerken of verbanden je tijdens je eigen onderzoek moet bekijken. Het theoretisch kader helpt je bovendien bij het ontwikkelen van je onderzoeksinstrument en het interpreteren van je resultaten.

Een theoretisch kader is geen verzameling losse samenvattingen van bronnen.

Schrijf dus liever niet:

Jansen zegt dit. De Vries zegt dat. Peters noemt nog iets anders.

Breng de bronnen met elkaar in verband:

Verschillende auteurs beschrijven werkdruk als een combinatie van taakbelasting, tijdsdruk en beperkte controle. Waar Jansen vooral nadruk legt op administratieve werkzaamheden, laat De Vries zien dat ook een gebrek aan begeleiding de ervaren werkdruk kan versterken.

Je laat hiermee zien dat je de literatuur niet alleen hebt gevonden, maar ook hebt begrepen en verwerkt.

Gebruik alleen theorie die je later nodig hebt. Een uitgebreid model opnemen omdat het interessant klinkt, heeft weinig zin wanneer je er in je methode, analyse of discussie niets meer mee doet.

8. Methodologie

In de methodologie beschrijf en verantwoord je hoe je het onderzoek hebt uitgevoerd. De lezer moet kunnen volgen hoe je van je onderzoeksvragen naar je resultaten bent gekomen.

Je bespreekt bijvoorbeeld:

het onderzoeksontwerp;
de gekozen onderzoeksmethode;
de populatie en steekproef;
de selectie van respondenten;
de dataverzameling;
het onderzoeksinstrument;
de manier waarop je de gegevens hebt geanalyseerd;
betrouwbaarheid en validiteit;
ethiek, privacy en toestemming.

Schrijf niet alleen dat je interviews hebt afgenomen of een enquête hebt verspreid. Leg ook uit waarom die methode bij je onderzoeksvraag past.

Wil je ervaringen, motieven of behoeften begrijpen? Dan kunnen interviews of focusgroepen geschikt zijn. Wil je meten hoe vaak iets voorkomt of groepen vergelijken? Dan kan een enquête beter passen. Soms is een combinatie van kwalitatieve en kwantitatieve methoden (mixed methods) nodig.

Beschrijf je keuzes zo concreet dat de lezer begrijpt wat je precies hebt gedaan. Alleen schrijven dat je ‘een aantal medewerkers’ hebt geïnterviewd is onvoldoende. Vermeld hoeveel mensen deelnamen, hoe zij zijn geselecteerd en hoe je de antwoorden hebt verwerkt.

9. Resultaten

In het resultatenhoofdstuk presenteer je wat je onderzoek heeft opgeleverd. Je kiest een indeling die aansluit op je hoofdvraag, deelvragen en analysemethode.

Bij kwalitatief onderzoek bespreek je de resultaten vaak per thema of deelvraag. Je kunt korte citaten gebruiken om bevindingen te illustreren, maar laat je resultatenhoofdstuk niet bestaan uit een lange reeks interviewuitspraken.

Bij kwantitatief onderzoek gebruik je bijvoorbeeld aantallen, percentages, gemiddelden, grafieken of statistische analyses. Neem alleen figuren en gegevens op die nodig zijn om je onderzoeksvragen te beantwoorden.

Een duidelijke resultaatbeschrijving is:

Uit de interviews kwamen drie terugkerende behoeften naar voren: duidelijke verwachtingen, vaste contactmomenten en praktische voorbeelden.

Een minder duidelijke formulering is:

De respondenten zeiden allemaal verschillende dingen.

Maak in dit hoofdstuk duidelijk onderscheid tussen wat je hebt gevonden en wat dit betekent. De uitgebreide interpretatie van je resultaten hoort meestal in de discussie.

10. Conclusie

In de conclusie geef je een duidelijk en onderbouwd antwoord op je hoofdvraag.

Je brengt daarvoor de belangrijkste resultaten van je deelvragen samen. Je hoeft niet het hele resultatenhoofdstuk opnieuw samen te vatten. Selecteer de bevindingen die nodig zijn om de centrale vraag te beantwoorden en laat zien hoe deze met elkaar samenhangen.

Een conclusie kan bijvoorbeeld beginnen met:

Op basis van dit onderzoek kan worden geconcludeerd dat de werkdruk van startende leerkrachten vooral wordt beïnvloed door administratieve taken, beperkte begeleiding en onduidelijke prioriteiten.

Introduceer in de conclusie geen nieuwe theorie, nieuwe respondenten of resultaten die niet eerder zijn besproken. De conclusie is het eindpunt van de redenering die je in de voorgaande hoofdstukken hebt opgebouwd.

11. Discussie

In de discussie kijk je kritisch naar de betekenis en kwaliteit van je onderzoek.

Je vergelijkt je resultaten met de theorie en eerdere onderzoeken uit het theoretisch kader. Komen je bevindingen overeen met wat andere onderzoekers hebben gevonden? Zijn er opvallende verschillen? En hoe kunnen die worden verklaard?

Daarnaast bespreek je de beperkingen van je onderzoek. Denk bijvoorbeeld aan een kleine steekproef, beperkte toegang tot respondenten, mogelijke sociaal wenselijke antwoorden of een onderzoeksinstrument dat niet alle onderdelen van het onderwerp heeft gemeten.

Benoem niet alleen dát er een beperking is, maar leg ook uit wat deze kan betekenen voor je conclusies.

De discussie is dus iets anders dan de conclusie. In de conclusie geef je antwoord op je hoofdvraag. In de discussie beoordeel en interpreteer je dat antwoord.

12. Aanbevelingen

Bij praktijkgericht onderzoek vertaal je de onderzoeksresultaten vaak naar concrete aanbevelingen voor een opdrachtgever, organisatie of beroepspraktijk.

Een aanbeveling moet rechtstreeks voortkomen uit je resultaten en conclusie.

Bijvoorbeeld:

Het wordt aanbevolen om bij iedere organisatieverandering een vaste communicatieplanning te gebruiken. Hierin staat op welke momenten medewerkers een update ontvangen, wie verantwoordelijk is voor de informatie en via welk kanaal deze wordt gedeeld.

Een sterke aanbeveling beschrijft niet alleen wat er moet gebeuren, maar ook waarom deze stap nodig is en hoe de organisatie ermee kan beginnen.

Introduceer geen oplossing die je tijdens je onderzoek niet hebt onderzocht of onderbouwd. Houd bovendien rekening met tijd, budget, capaciteit en andere praktische voorwaarden.

13. Nawoord of reflectie

Een nawoord is niet bij iedere scriptie verplicht. Wanneer je opleiding erom vraagt, kun je hierin persoonlijk terugblikken op het schrijf- en onderzoeksproces.

Je kunt beschrijven wat je hebt geleerd, welke uitdagingen je bent tegengekomen en hoe je jezelf tijdens het traject hebt ontwikkeld.

Bespreek in het nawoord geen nieuwe onderzoeksresultaten of methodologische beperkingen. Die informatie hoort in je resultaten of discussie.

Sommige opleidingen vragen in plaats van een nawoord om een apart reflectieverslag. Controleer daarom goed wat er van je wordt verwacht.

14. Literatuurlijst

In de literatuurlijst neem je de bronnen op waarnaar je in de tekst hebt verwezen. Gebruik daarbij de referentiestijl die je opleiding voorschrijft, bijvoorbeeld APA.

Controleer of:

iedere bronverwijzing uit de tekst in de literatuurlijst staat;
iedere bron uit de literatuurlijst daadwerkelijk in de tekst wordt gebruikt;
auteursnamen, jaartallen en titels correct zijn;
de opmaak overal hetzelfde is;
online bronnen voldoende informatie bevatten om ze terug te vinden.

Houd je bronnen vanaf het begin bij. Wanneer je tot het einde wacht, kost het vaak veel tijd om ontbrekende gegevens of vergeten publicaties terug te zoeken.

15. Bijlagen

In de bijlagen plaats je informatie die relevant is voor het onderzoek, maar te uitgebreid is voor de hoofdtekst.

Denk aan:

een interviewleidraad of topiclijst;
een enquête;
informatiebrief en toestemmingsformulier;
codeerschema;
uitgebreide tabellen;
aanvullende analyses;
observatieformulier;
relevante documenten van de opdrachtgever.

Gebruik de bijlagen niet als opslagplaats voor alles wat je niet in de tekst kwijt kon. Iedere bijlage moet een duidelijke functie hebben. Verwijs in de hoofdtekst naar de bijlage: De volledige topiclijst is opgenomen in bijlage 2.

Zonder zo’n verwijzing weet de lezer niet waarom de bijlage is toegevoegd of wanneer deze relevant is.

Geef iedere bijlage een nummer en duidelijke titel. Gebruik dezelfde nummering in de inhoudsopgave en verwijzingen.

Structuur aanbrengen van hoofdstuk tot alinea

Een logische hoofdstukvolgorde is belangrijk, maar daarmee ben je er nog niet. Ook binnen ieder hoofdstuk moet de tekst logisch zijn opgebouwd.

Je kunt de structuur daarom op vier niveaus controleren:

Hoofdstukken

Ieder hoofdstuk heeft één duidelijke hoofdfunctie. Het theoretisch kader bevat theorie, de methodologie beschrijft je werkwijze en de resultaten presenteren je bevindingen.

Wanneer één hoofdstuk meerdere totaal verschillende functies heeft, wordt het voor de lezer lastig om de lijn te volgen.

Paragrafen

Iedere paragraaf behandelt een duidelijk onderdeel van het hoofdstuk. Denk bewust na over de volgorde.

In een theoretisch kader leg je bijvoorbeeld eerst de centrale begrippen uit voordat je een complex model bespreekt. In een resultatenhoofdstuk presenteer je mogelijk eerst de algemene bevindingen en daarna specifieke verschillen tussen groepen.

Vraag jezelf af: waarom staat deze paragraaf vóór de volgende? Wanneer je daar geen antwoord op hebt, is de volgorde mogelijk willekeurig.

Alinea’s

Behandel per alinea bij voorkeur één hoofdgedachte. Een alinea waarin je achtereenvolgens de theorie, je onderzoeksresultaten, een persoonlijke mening en een aanbeveling bespreekt, bevat te veel verschillende functies.

Begin de alinea met een duidelijke kernzin. De zinnen daarna leggen deze gedachte uit, onderbouwen haar of geven een voorbeeld.

Bijvoorbeeld: Onvoldoende duidelijkheid over verantwoordelijkheden vertraagt de samenwerking tussen de teams.

De rest van de alinea kan vervolgens uitleggen waaruit dat blijkt, welke gevolgen dit heeft en hoe dit samenhangt met de literatuur.

Zinnen

Ook de volgorde van zinnen moet logisch zijn. Begin met de hoofdgedachte en geef daarna uitleg of bewijs. Sluit de alinea eventueel af met een korte conclusie of een overgang naar het volgende onderwerp.

Lange zinnen met veel bijzinnen maken een toch al ingewikkelde redenering moeilijker te volgen. Splits zo’n zin wanneer je meerdere boodschappen probeert over te brengen.

De rode draad van je scriptie bewaken

Een goede scriptiestructuur gaat niet alleen over de juiste volgorde van hoofdstukken. De inhoud van die hoofdstukken moet ook logisch op elkaar aansluiten.

Je kunt de rode draad controleren door de belangrijkste onderdelen naast elkaar te leggen:

Uit de probleemanalyse blijkt welke kennis ontbreekt.
De probleemstelling beschrijft het centrale probleem.
De doelstelling maakt duidelijk wat je onderzoek moet opleveren.
De hoofdvraag vertaalt dit naar één centrale onderzoeksvraag.
De deelvragen beschrijven welke tussenstappen nodig zijn.
Het theoretisch kader levert begrippen en inzichten voor het onderzoek.
De methodologie beschrijft hoe je de benodigde gegevens verzamelt.
De resultaten beantwoorden de deelvragen.
De conclusie beantwoordt de hoofdvraag.
De discussie beoordeelt wat de resultaten en conclusie betekenen.
De aanbevelingen vertalen de uitkomsten naar mogelijke vervolgstappen.

Wanneer een onderdeel niet in deze lijn past, moet je kritisch bekijken of het nodig is.

Komt er in je theoretisch kader bijvoorbeeld een uitgebreid model voor dat later nergens terugkomt? Dan is het model mogelijk niet relevant. Beantwoordt je conclusie maar een deel van de hoofdvraag? Dan ontbreken er waarschijnlijk resultaten of moet de hoofdvraag worden aangepast.

Hoofd- en bijzaken van elkaar scheiden

Veel studenten schrijven niet te weinig, maar juist te veel. Je hebt veel gelezen en onderzocht en wilt laten zien hoeveel werk je hebt verricht. Daardoor kan belangrijke informatie verdwijnen tussen interessante details.

Stel bij ieder onderdeel drie vragen:

Heb ik deze informatie nodig om mijn onderzoeksvraag te beantwoorden?
Helpt deze informatie de lezer om mijn redenering te begrijpen?
Gebruik ik deze informatie later nog in mijn methode, analyse, conclusie of discussie?

Is het antwoord drie keer nee? Dan hoort de informatie waarschijnlijk niet in de hoofdtekst.

Dat betekent niet dat de informatie slecht is. Mogelijk past ze beter in een bijlage, een korte voetnoot of helemaal niet in de definitieve versie.

Let ook op herhaling. Je mag kort terugverwijzen naar iets dat eerder is besproken, maar je hoeft dezelfde uitleg niet in de inleiding, het theoretisch kader, de resultaten en de conclusie volledig te herhalen.

Schrijf bovendien niet alles wat je weet. Schrijf wat de lezer nodig heeft om jouw onderzoek te volgen.

Maak al vroeg een voorlopige inhoudsopgave

Je hoeft niet te wachten tot je scriptie bijna klaar is om een inhoudsopgave te maken. Een voorlopige inhoudsopgave kan juist helpen om structuur aan te brengen voordat je begint met schrijven.

Zet de verwachte hoofdstukken en paragrafen alvast onder elkaar. Noteer per onderdeel kort welke informatie daar moet komen.

Zo zie je sneller:

of onderwerpen dubbel voorkomen;
of een hoofdstuk te breed wordt;
of een noodzakelijke stap ontbreekt;
waar theorie, methode en resultaten thuishoren;
welke informatie beter naar een bijlage kan.

Zie de voorlopige inhoudsopgave niet als een vaststaand schema. Je mag de indeling tijdens het schrijven aanpassen wanneer je onderzoek daarom vraagt.

Gebruik wel steeds één duidelijk indelingsprincipe. Orden een resultatenhoofdstuk bijvoorbeeld per deelvraag, thema of categorie, maar wissel deze indelingen niet zonder duidelijke reden door elkaar.

Gebruik kernzinnen als je het overzicht kwijt bent

Ben je het overzicht kwijtgeraakt? Maak dan tijdelijk een leeg document en schrijf per alinea alleen de belangrijkste zin op. Je krijgt zo een korte versie van je redenering.

Staat er bijvoorbeeld:

Medewerkers ontvangen informatie via te veel verschillende kanalen.
Hierdoor missen zij regelmatig belangrijke wijzigingen.
Vooral tijdelijke medewerkers weten niet waar zij actuele informatie kunnen vinden.
De huidige introductie besteedt weinig aandacht aan het informatiesysteem.

Dan is de lijn duidelijk.

Staan de kernzinnen los van elkaar of springen ze steeds naar een nieuw onderwerp? Dan moet je waarschijnlijk paragrafen verplaatsen, samenvoegen of schrappen.

Deze methode werkt ook per hoofdstuk. Schrijf in één zin op wat de lezer na ieder hoofdstuk moet weten. Kun je dat niet formuleren? Dan is de functie van het hoofdstuk mogelijk nog niet scherp genoeg.

Feedback verwerkt en daarna de rode draad kwijt?

Tijdens het schrijven verandert je scriptie voortdurend. Je voegt bronnen toe, scherpt je hoofdvraag aan en verwerkt feedback van je begeleider.

Iedere aanpassing lijkt op zichzelf logisch. Toch kan de combinatie van al die wijzigingen ervoor zorgen dat de oorspronkelijke structuur verdwijnt.

Misschien heb je op verschillende momenten de opmerking gekregen dat iets meer uitleg nodig heeft. Je hebt steeds tekst toegevoegd, maar niets geschrapt. Daardoor staat dezelfde uitleg nu op meerdere plaatsen.

Het kan ook gebeuren dat je één onderdeel steeds verder hebt uitgebreid, waardoor het niet meer in verhouding staat tot de rest van je scriptie. Of dat je door alle details niet meer ziet wat de hoofdzaak is.

Ga in dat geval niet direct iedere losse alinea herschrijven. Keer eerst terug naar de kern van je onderzoek.

Bundel eerst alle feedback

Zet de opmerkingen van je begeleider bij elkaar en groepeer ze. Gaat de feedback over de probleemstelling, theorie, methode, resultaten, rode draad of schrijfstijl?

Zo voorkom je dat je losse opmerkingen blijft verwerken zonder naar het grotere geheel te kijken.

Schrijf de kern van je onderzoek opnieuw op

Noteer kort:

wat het centrale probleem is;
wat je hoofdvraag is;
welke informatie je nodig hebt om die vraag te beantwoorden;
wat je belangrijkste resultaten zijn;
welk antwoord daaruit volgt.

Dit overzicht wordt het uitgangspunt voor je nieuwe structuur.

Maak daarna een nieuwe hoofdstukindeling

Beschrijf per hoofdstuk wat de functie is en welke informatie er echt in moet staan. Doe dit eerst zonder bestaande teksten te verplaatsen.

Vergelijk vervolgens je huidige document met deze nieuwe indeling.

Beslis wat je behoudt, verplaatst, aanvult of schrapt

Bekijk per onderdeel:

hoort dit in dit hoofdstuk;
staat deze informatie ergens anders al;
draagt dit bij aan de hoofdvraag;
ontbreekt er een noodzakelijke stap;
kan dit korter;
hoort dit beter in een bijlage?

Soms is de oplossing dus niet meer schrijven, maar juist tekst verplaatsen of verwijderen.

Wanneer helpt het om je scriptie te laten nakijken?

Wanneer je zelf al maanden aan hetzelfde document werkt, zie je vaak niet meer waar de structuur onduidelijk wordt. Je weet wat je bedoelt en vult ontbrekende stappen automatisch in. Een nieuwe lezer doet dat niet.

Je kunt je scriptie inhoudelijk laten nakijken wanneer je wilt weten:

of de rode draad duidelijk is;
of informatie in het juiste hoofdstuk staat;
of je hoofd- en bijzaken voldoende scheidt;
of belangrijke onderdelen ontbreken;
of je conclusie logisch uit de resultaten volgt;
of je scriptie aansluit op de beoordelingscriteria;
welke verbeterpunten prioriteit hebben.

Je krijgt dan niet alleen opmerkingen bij losse zinnen, maar feedback op de inhoud, structuur en samenhang van het volledige document.

Dit is vooral nuttig wanneer je document grotendeels af is en je vóór het inleveren een kritische, onafhankelijke blik nodig hebt.

Samen met een scriptiecoach je structuur opnieuw opzetten

Soms is alleen een nagekeken document niet genoeg. Je weet bijvoorbeeld wel dát de rode draad ontbreekt, maar niet hoe je alle onderdelen opnieuw moet ordenen.

Met persoonlijke scriptiebegeleiding kun je samen met een coach teruggaan naar de basis.

Jullie bekijken onder andere:

de feedback van je opleiding;
de probleemstelling en onderzoeksvragen;
de huidige inhoudsopgave;
de functie van ieder hoofdstuk;
welke informatie behouden moet blijven;
wat verplaatst of geschrapt kan worden;
welke inhoud nog ontbreekt;
in welke volgorde je de verbeteringen het beste uitvoert.

Je krijgt dus niet alleen te horen dat je structuur beter moet. Je maakt samen een concreet plan waarmee je gericht verder kunt.

Online begeleiding met je document in beeld

Structuur bespreken werkt vaak goed tijdens online scriptiebegeleiding. Je hoeft daarvoor niet alle problemen vooraf precies te kunnen uitleggen.

Tijdens een online één-op-ééngesprek kun je je scherm delen en samen door je document lopen. Je coach kan direct meekijken naar je inhoudsopgave, hoofdstukken, feedback en tekst.

Jullie kunnen bijvoorbeeld ter plekke:

paragrafen in een logischere volgorde zetten;
bepalen welke tekst in welk hoofdstuk thuishoort;
herhaling herkennen;
de kern van lange alinea’s formuleren;
ontbrekende verbindingen zichtbaar maken;
prioriteiten bepalen voor de volgende versie.

Omdat je samen naar hetzelfde document kijkt, blijven adviezen niet algemeen. Je ziet direct wat de feedback betekent voor jouw eigen scriptie.

Na de sessie weet je welke onderdelen eerst aandacht nodig hebben en welke stappen je zelfstandig kunt uitvoeren. Zo wordt een groot en onoverzichtelijk document weer een reeks behapbare taken.

Controleer de structuur van je scriptie

Lees voordat je inlevert eerst alleen je inhoudsopgave. Is op basis van de titels al duidelijk hoe je onderzoek is opgebouwd?

Controleer daarna de inhoudelijke lijn:

Komt de hoofdvraag logisch voort uit het probleem?
Sluit het theoretisch kader aan op de onderzoeksvragen?
Past de methode bij de informatie die je nodig hebt?
Beantwoorden de resultaten de deelvragen?
Geeft de conclusie een direct antwoord op de hoofdvraag?
Sluit de discussie aan op de resultaten en literatuur?
Volgen de aanbevelingen uit je bevindingen?

Kijk vervolgens naar de opbouw binnen de hoofdstukken:

Heeft iedere paragraaf een duidelijke functie?
Staan de paragrafen in een logische volgorde?
Behandelt iedere alinea één hoofdgedachte?
Begint de alinea met een duidelijke kernzin?
Is duidelijk wat hoofdzaak en wat bijzaak is?
Komt dezelfde informatie niet onnodig op meerdere plaatsen terug?

Controleer ten slotte de vorm:

zijn hoofdstukken en paragrafen consequent genummerd;
gebruik je duidelijke tussenkoppen;
zijn tabellen en figuren genummerd en toegelicht;
kloppen de paginanummers;
staan alle verwijzingen in de literatuurlijst;
zijn de bijlagen relevant, compleet en genummerd?

Kun je deze punten overtuigend afvinken? Dan staat de basis van je scriptie stevig.

Hulp nodig bij de structuur van je scriptie?

Loop je vast omdat je niet meer weet wat waar hoort? Of heb je feedback gekregen dat de rode draad ontbreekt, hoofdstukken niet logisch op elkaar aansluiten of je conclusie niet goed voortkomt uit de resultaten?

Bij Jouw Scriptiecoach kijken we met je mee naar de structuur en samenhang van je scriptie. We helpen je om informatie op de juiste plek te zetten, overlap te verwijderen en de verbinding tussen je probleemstelling, onderzoeksvragen, methode, resultaten en conclusie sterker te maken.

Tijdens een gratis adviesgesprek bespreken we waar je tegenaan loopt en welke begeleiding je nodig hebt om gericht verder te kunnen.

Gratis vrijblijvend adviesgesprek

Loop je ergens tegenaan bij je scriptie? In een gratis en vrijblijvend adviesgesprek krijg je direct duidelijkheid waar het misgaat en hoe Jouw Scriptiecoach je daarbij kan helpen. Je krijgt een inschatting van de uren die we daarvoor nodig hebt, zodat je direct weet waar je aan toe bent. Kies je dan voor onze scriptiebegeleiding, dan neemt jouw scriptiebegeleider meestal op de dag van betaling contact met je op en kun je snel verder. Vraag hieronder direct jouw gratis vrijblijvend adviesgesprek aan.

Je ontvangt een mail om een afspraak in te plannen. Heb je de mail niet ontvangen? Check dan even je spambox.

Loading...

Structuur van je scriptie: zo bouw je jouw scriptie logisch op

Linda Hovestad